Musikon

Mendeberrirako aurkezpena, Google Docsekin egina:

Badira bi urte Bilboko Kobeta mendian ospatzen dela BBK Live rock festibala. 2006ko uztailan  antolatu zen lehenengo aldiz Bilboko Udala eta Last Tour Internationalaren eskutik eta arrakasta handia izan zuen; hiru egunetan  40 musika talde inguruko zuten 51.000 pertsonen aurrean. Hau ikusita bigarren saiakera bat egin zen hurrengo urtean eta Bilbao Bizkaia Kutxa sartu zen saltsan ekitaldiak zeukan potentziala ikusita eta beraien patrikatik ipini zuten dirua talde famatuak bertara erakartzeko. Honela New York Dolls, Billy Talent, Iron Maiden, Metallica eta Red Hot Chili Peppers taldeak izan genituen gure artean beste batzuen artean. Arrakasta aurreko urtekoa baino handiagoa izan zen (95.000 pertsona) eta ekitaldia ospea irabazten hasi zen mundu mailan.

 

Aurten berriz ere itzuliko da uztailaren 4tik 6ra kartel erakargarri batekin eta festa egonkor bat bihurtzeko asmoarekin, nahiz eta aurreko urteko jaialdiarekin konparatuz egun bat gutxiago izando da aurten, (lau egunetik hiru egunetara pasa da). Hala ere taldeen kalitatea ez da jaitsi, horien artean hiru dira interes gehiena esnatu dutenak: The Police britaniar talde mitikoa, Sting buru duela berriz bateratu dira eta beraien gira mundialean toki bat bilatu dute BBK Live-erako. Lenny Kravitz amerikarrak, bere estilo pertsonalarekin bilbotarrak saltona jarriko ditu eta azkenik, Michael Stip-en R.E.M. munduko rock talde famatuenetarikoen artean.

 

Ohikoa denez, festibala Kobeta mendian ospatuko da Bilboko hirigunetik 15 minutura. Hara ahilehatzeko bi zerbitzu ezberdin eskainiko dira: Bilbobus arruntak eta antolatzaileek jartzen dituzten doaneko autobusak. San Mames zelaiatik ateratzen dira 5-10 minuturo.   Maiztasun bera dute kobetamenditik Bilborako autobuses ere eta eguneko 24 orduetan mantentzen da. Beraz, garraioekin arazo gutxi egongo dira.

Ekitaldiren barnean hainbat denda aurki ditzazkegu taldeen “merchandising”-arekin: diskak, kamisetak, banderak, eskuturrekoak eta beste hainbat erosteko aukera izango dugu (hori bai, oso garestiak). Eszenatokien kokapena aukeratuta dago eta minusbaliatuentzat zonalde bereziak prestatu dira kontzertuak ikus dezaten ostoporik gabe.

Jan eta edateko aukera dago eta 10 txosna inguru egongo dira dantzari gogorrenen indarrak berritzeko, baina edozer erosi baino lehen festibaleko diru “berezia” (Monopolyren antzera)  lortu beharko da lan horretarako dauden takilletan. Gainera, kontzertuak bukatu ostean (goizeko laurak inguruan) karpa handi bat zabalduko da martxarekin jarraitu nahi dutenentzako eta irekita egongo da goizeko zazpitararte.

 

Antolatzaileek arrakasta errepikatzea edota gehiago handitzea espero dute eta bistakoa denez, hala izango da.

Kobetamendi/BBK Live map

Kontzertura sartzeko ateak arratsaldeko zazpiak aldera ireki zituzten. Ondo antolatua egon zen sarreraren kontua, ez baitziren pilaketak izan. Taldeka sartu zen jendea, honekin lortu zuten pilaketarik ez egotea, baina jendearen etsipena sartzeko ere nabaria zen.

Behin barruan egonda denak irrikaz itxaroten genion kontzertuaren hasierari, baina doble v taldea baina lehenago “teloneroak”  jo behar zuten, Yaw donostiarrak. Hauek entzuleria bereganatu zuten rock-hardcore zuzeneko abesti batzuk jo eta gero.

Jendearen animuak berotzea lortu zuen donostiarrak. Hauek eszenatokitik jaistean jendea zoratzen hasi zen geroxeago joko zuen taldearen izena oihukatuaz. Eta hala izan zen, lehenengo R de Rumba dj-a atera zen. Betiko legez, atzerapenarekin hasi zen kontzertua, eta argiak itzali eta gero taldeko beste hiru kideak agertu ziren eszenatokian.

Lau kideak eszenatokian dena emateko gogoarekin atera ziren. Jendea kontzertua aurrera joan ahala zoratzen zihoan, eta talde zaragozarra jendearen atsegina irabazten joan zen.

Aurrera egin zuen kontzertuak, eta entzuleriak abesti guziak abesten jarraitu zuen. Taldea ohi baina biziago ibili zen eszenatokian, eta ezustekoak eskaini zizkiguten hala nola Redman kantariaren “No way out” abestiaren bertsioa.

Azken finean kontzertu polita eskaini zutena, “atras” abestiarekin amierara helduz. Ondorio bezala, Rock Star aretoan egon zen orok, sekulako kontzertua ikusi zuela. Egon zen akats bakarra irteterakoan izan zen, pilaketa handiak sortu zirela, bestela dena ezin hobeto joan zen.

1981. urtean sortutako punk talde arrasatearrak DVD bat argitaratu berri du Goiena telebistaren laguntzaz. DVD hau "Historia viva del punk - punkaren benetako historia" izenpean argitaratu dute. Taldearen 25. urteurrenarekin batera atera dute. Goiena telebistakoek, Jul eta Txerra Bolinaga-ri (RIP taldea zenetik bizirik daudenak) aukera eskaini zietenean, ez zuten bitan ere pentsatu, aukera ona iruditu baitzitzaien taldea izan denaren bilduma egiteko. Honez gain, Portu eta Mahomari (beste kideak) omenaldia egiteko ere balio izan zaie, hauek ez baitira gaur egun bizi.

DVD-arekin batera disko bat ere argitaratu dute. 80. hamarkadan jotzen zituzten abestien bilduma bat da. Disko honetan agertzen diren baesti gehienak orain arte kaleratu ez direnak dira, baina abesti hauen soinua garai hartakoa da.

RIP, Euskal Herrian izan ziren punk taldeen arteko lehenetarikoa izan zen, baina abesti gutxi grabatu zituzten. Azken disko honetaz gain, bi disko bakarrik dituzte eta honetako bat Eskorbuto taldearekin konpartitu zuten. Abesti gutxi grabatu arren, edonork ezagutzen ditu bai Euskal Herri mailan eta baita estatu mailan ere. Abestietan erabiltzen dituzten hitz gehienek, gaurkotasunarekin dute lotura.

DVD osatua dugu Goiena telebistak landutakoa; elkarrizketak, kontzertuak eta euren historia kontatzen dute bertan, besteak beste Doble zero izenarekin hasi zirela jotzen eta gero RIP izena hartu zutela. Gomendagarria benetan taldea jarraitu duen jendearentzat eta jarraitu ez duenarentzat ere, orduan bizi ziren kontuak gertutik ezagutzeko.

Jul eta Txerra-k Arrasateko 360 aretoan egin den DVD-aren aurkezpenean esan dutenez, salmentetatik jasotzen duten dirua ONG bati emango diote, Afrikan dagoen gosetearekin bukatzeko.

The guitar is an ancient musical instrument which is used in many types of music like rock, punk, blues, flamenco, country. It is usually based on six strings, headstock, neck, nut and fingerboard.
 
It is generally believed that in 1.400 B.C, the village of the hittites created an instrument similar to the guitar, which was the ancestor of this instrument. In the “Peninsula Iberica” it was already used by the seventeenth century. Before that, the guitar had nine strings. Even if the guitar arrived late in Spain, some Spanish musicians won renown thanks to playing it well (Paco de Lucía). Later on the electric guitar appeared and nowadays is very used in rock, pop and other musical styles.

Not everybody knows that the guitar is left-handed people instrument. Just because the left hand force more than the right. There are some interesting cases, like Jimi Hendrix, who plays the guitar just turning it round and changing the strings in order to the right position. Other left-handed people play the instrument just turning it round while the string starts in the treble and finishes in the low tone.

Though a guitar may be played on its own, there are a variety of common accessories used for holding and playing the guitar: capodastra (cejilla in Spanish) is used to change the pitch of open strings; slide is used in blues and rock to create a glissando or 'hawaiian' effect. And finally a guitar pick that is used instead of using the fingers.

Según Darwin, el ser que sobrevive no es el más fuerte, sino el que mejor se adapta a su entorno. Algo así deben de pensar todos esos grupos musicales que tras muchos años predicando la chupa de cuero se pasan a la gomina barata. ¿Necesidad o interés? Eso es lo que pretendemos entender en la siguiente reflexión.

 

“¿Por qué el verdadero rock and rolll no es música de masas?” Preguntaba Loquillo hace algún tiempo, y es que por definición el rock es una música de minorías que al llegar a las masas pierde su esencia. Grupos como AC/DC o Led Zeppelín han conseguido permanecer fieles a su música por ser los primeros en llegar, así como otras bandas históricas (quién no conoce Iron Maiden, Judas Priest, The Who, Rolling Stones..). Sin embargo, otras más jóvenes y nacidas a la sombra de las grandes, no han sabido (o no han podido) seguir fieles a su música y por mera necesidad de supervivencia se han visto obligadas a transformarse; puro darwinismo.

 

Dover, el cambio más radical

 

Clara evidencia de esta mutación es el grupo madrileño Dover que ha sorprendido a propios y a extraños con su último trabajo Follow the city lights. Nada mejor para ver el cambio del grupo que comparar el single de este trabajo, Let Me Out,  con su ya legendario Cherry Lee. Cualquiera sería capaz de apreciar el cambio; vemos como el primero tiene una estética más oscura, deudora del “grunge” de Nirvana, y el segundo recuerda al Hung Up de Madonna.

 

Algunos pensarán que el cambio atiende a razones económicas y puede que así lo sea, pero las estadísticas de ventas son muy claras en ese sentido; parece que la jugada no les ha salido como ellos esperaban, ya que la burbuja sigue deshinchándose. Desde su debut han ido perdiendo oyentes a un ritmo vertiginoso y aun con el cambio tanto musical como estético que han llevado a cabo no han logrado recuperar terreno.

 

Los hay que prefieren este nuevo Dover que mezcla estilos más pop y electrónicos con influencias de Madonna o Peaches. Así lo declaran Cristina y Amparo Llanos, hermanas y cabezas visibles del grupo fundado hace ya más de una década en la madrileña Majadahonda. Pero para un sinfín de fans, este giro supone una traición a sus orígenes rockeros; es por eso que muchos le han dado la espalda al grupo a raíz del cambio.

 

Para unos traición, para otros evolución; lo que está claro es que Dover ha cambiado al igual que muchas otras bandas en su camino al reconocimiento popular, unos por necesidad, otros por placer y otros simplemente por dinero. El hecho de que este giro agrade más a unos o a otros entra dentro del libre albedrío. Así que la pregunta inicial  de este artículo viene de vuelta, ¿traición o evolución?

 

Sortu berri dugun blog honekin gaur egungo musika tendentzia berriak gazteei hurbiltzeko ahalegin bat da. Musika estilo guztiei buruz hitz egingo dugu eta beraien inguruan ahal dugun bezain beste sakonduko dugu. Besteak beste, albisteak, erreportaiak, argazkiak, elkarrizketak eta burura etortzen zaigun guztia blog honetan txertatuko dugu. Mila esker eta gustokoa izatea espero dugu.


Hau da Musikon bloga egunero burutzen duen lan taldea: Nerea, Iker eta Asier.