The Indezents bloga >>

Izugarria da Beasaingo Gaztetxean azken bi urtetan egin duten lana. Sartu zirenean gorotz izugarri bat zen pseudo-faktoria ustel bat besterik ez zen (ederki plasmatu zuen ideia hau Imanolek Gaztetxeko kamisetetan). Gaur egun ordea, bertan egotea gustoa ematen duen leku bat dugu.

Larunbatero izaten dira kontzertuak eta oraingo honetan, Gaztetxearen bigarren urteurrena dela eta, bertsio gaua tokatzen zen. Herriko hainbat taldek, horietako pare bat espreski sortuak, makina bat talderen abestiak eskaini zizikiguten. Ni egia esan, lehen bi taldeak ikusi eta herrira jetsi nintzen eta esan didatenez hoberena galdu nuen, “p’bariar”. Lehen taldean gure Igor Hendrix maiteak jotzen zuen "hor" taldea zirenekin Los Sin Nombre izenpean eta hura ikustera joan ginen gehienbat. Lehen kontzertu horretan Incubus, Smashing Pumpkings, Jet edo Soundgarden bezelako taldeen abestiak entzuteko aukera izan genuen eta nahiz eta ahotsa ez zen gehiegi entzuten ederki pasa genuen. Une horretan, ordurate irentsitako zerbeza guztia eta azkenean bere eragina izan zuen effelgaran edo efferalgan (nire etxeana spirinak bakarrik daude) baten laguntzaz metamorfosia egiten hasi eta tabernetako “el doradoren” bila irten ginen urre sukar garaiko tutante batzuk izango bagina moduan.

Kontzertuek ederki jarraitu zuten eta amaieran eromen eta desenfrenoa izan ziren nagusi “Melmaken”. Inor gutxi geratu omen zen eszenatokira igo gabe (egun hontan kolaborazio legendarioak izan ohi dira) eta festak goizeko orudu txikietararte iraun zuen. Hurrengoan han izango gara berriz ere, eta amaierararte geratuko naiz, hitz ematen dut. Hala ere, zorionak eman behar zaizkio Besaingo Gaztetxeari, jarraitu dezatela horrelako  ekitaldi eta festak antolatzen, gure herriak behar ditu eta.