The Indezents bloga >>

Haizearen kontra ibili behar dugun? Ez dakit, errelato honetan haizea protagonista bat gehiago da, historioaren metafora bat. Errelato honetako haizea garaiek, politikoek edo komunikabideek inposatzen digutena baino gehiago da. Hori ere izan liteke haize honen zati nimiño bat baina haize hau afektiboagoa da, abstraktuagoa; gure artean dabil, eragin egiten gaitu, ozeanoan nabigatzen ari den paperezko txalupa baten moduan astindu. Ea kontra egin behar diogun? Askotan hobe  izaten da haizeak ematen digun indarraz probestea nahi dugun lekura eraman gaitzazan.

Haizeak izeneko errelato honetarako idatzi nituen idatzi laburrak aspaldi itxitako blog batean zintzilikatu nituen eta ondoren doana zen errelatoaren aurkezpena. Ea horrela hobeto ulertzen den:

"Hosto bat dago plazaren erdian. Haizeak gogor jotzen du eta noraezean dabil han-hemenka zentzurik gabeko koreografia batean murgilduta. Haizeak, kolpez gorantz altxatzen du eta kolpez lurreraino erortzen utzi, alde batetik bestera dabil nora joan nahi duen jakin gabe. Bapatean, haize bolada gogor batek astindu du plaza; berarekin, hosto mordoxka bat dakartza eta hauek ere hosto bakartiaren koreografia zentzugabearekin egiten dute bat. Orain ordea, ez da bakartia, ezta zentzugabea ere. Koreografiak zentzua du, bat igotzean bestea jeitsi egiten da beste bi hosto, abiadaren abiadaz, kiribil batean zeruraino iristen saiatzen diren bitartean. Orain dantzan dabiltz, alaitasun, tristura, amodio, gorroto, garaipen eta zoritxarrezko koreografia batean. Orain, dantzan dabiltz. Orain, dantzan gabiltz."