The Indezents bloga >>

“Hotz egiten du hozgailuan”. Pentsatu bezain pronto konturatu zen esan zuen lelokeriaz; “hotz-gailua”, hozten duen gailua. Hitzak berak esaten du baina ez zen sekula baten barruan egon. Esperientzi berri bat zen, ez zegoen zalantzarik, baina han hotza egiten zuen. Zergatik sartuko ote zen horrelako apustuetan! Behin eta berriz damutzen zen apustu inozo hartan sartzeaz eta hurrengoan isil-isilik geratuko zela egiten zion promes bere buruari. Hala ere, berak ere ez zuen sinisten barneak jaten bait zizkion metro eta erdi baino askoz gehiago eta bere bizkar erdia baino ez zuen neska batek lau La Estepa polboroi berak baino azkarrago jateak. Gaurkoan behintzat ez zuen aurrekoan bezala bizkarra txikiturik amaituko, bainuhontzi batean bi egunez lo egitea askoz ere okerragoa da. Horrek behintzat bere burua kontsolatzen zuen eta ez zen gutxi, gaurkoan ez zuen bizkarra txikiturik amaituko, edo bai. Mahonesa potoa ezker giltzurrunean zuen jada eta  apalak jarri ahal izateko paretaren zeuden aterauneen ondorioz lepo ingurua txingurritzen hasia zitzaion. Hori gutxi balitz, zoruan zegoen likido berdeska susmagarria eskuin oineko bi behatz lodienen artean kumeak egiten hasia zen. Kanpoan, lagunen barre algarak entzuten zituen. “Hotz egiten du hozgailuan”.