The Indezents bloga >>

Beste post batean esana naiz gure nerabetasunaren ardatza Goku eta Geroh izan zirela. Badakit asko esatea dela baina zihur naiz ardatz horretan eragina izan zutena. Gerohrekin hasi nintzen kontzertuetara joaten, musikaz gozatzen eta ezagutzen ez nuen musika abaniko ezezagun zein amaiezin bat hurrunera ikusten (Geroh-k post bat izango du goiz edo berandu, hobeto goiz).  Gokurekin berriz oso momentu onak pasa nituen, barreak, negarrak, ohiuak (nork ez du kamehame bat egin, batzuk lortu ere egin omen zuten) eta beste hainbat emozio.

Ba al da gure belaunaldiko norbait gokuren abestia ez dakienik? Ez dut uste. Atzo youtuben bueltak nebilen (berez lan bat egiten ari nintzen baina…) eta Gokuren euskarazko kantuekin topatu nintzen. Nire gusturako lehena eta hirugarrena dira hoberenak, Dagoi Bola Z-ko lehen kantak “La oreja de Van Gogh” desafinatu bat ematen baitu. Horregatik bi kantu handi hauek zintzilikatzen ditut gaur zuek ere beste garai batzuek oroitzeko.

Sarean bueltaka nebilela beste kontu batzuk irakurri nituen Dragoi Bolaren inguruan eta harrituta geratu nintzen hemendik kanpo euskarazko bikoizketak duen sonagatik. Ona zen bai baina ez nuen uste Dragoi Bolaren munduko bikoiketa hobenen artean aurkitzen zenik.

Youtuben igeri jarraitu nuen (lan gutxi egin nuen, bai, edia da!) eta beste  marrazki bizidun mitiko batzuekin egin nuen topo, Dotakon! Jo, hura ere ona zen. Egia esan marrazki bizidun batzuetaz dudan lehen oroitzapena izango da eta ez dut ongi oroitzen zertaz zijoan baina abestiaz oroitzen naiz, ona! Inguruan ditudanek ez dute oroitzen (uste baino zaharragoak gara) ea zuek oroitzen zareten.