The Indezents bloga >>

Trailerra ikusi bezain pronto sartu zitzaidan gogoa Where The Wild Things Are filma ikusteko. Spike Jonze zuzendari amerikarraren azken lana da eta “Being John Malkovich” eta “Adaptation” bezalako filmeen ostean, kontuan hartzeko tipoa iruditzen zitzaidan.

Where The Wild Things Are haurrentzako liburu batean oinarritua dago. Berez, Maurice Sendak idazle amerikarraren berrogei orriko liburuxka bat besterik ez da baina Jonzek, ausardia osoz, luzemetraia bat egiteko erronka hartu zuen.

Bertan, haur bat guztiok barnean ditugun munstroekin topatzen da haserraldi baten ostean eta hauekin elkarbiziz bere arazoak gainditu eta handia egiten hastea lortzen du. Egia esan, gustatu zitzaidan. Bai bisualki (monstruoak kaña bat dira) eta baita barnean sortarazi zizkidan sentsazioen aldetik (gazi-gozoak).

Erabat gomendatzen dut filma baina egia esan, ez da filmea bera post hau idaztera bultzatu nauena. Horren erruduna, bertako soinu banda izan da. Jonzek bideoklip zuzendari moduan hasi zuen bere ibilbidea (erabat gomendagarria Spike Jonze: The Work Of Director DVDa). Jatorri hauek kontuan izanda erabat ulergarria da bere filmeetako musika, asko zaintzen duen faktore bat izatea.

Soinu banda honetan Karen O And The Kids taldeak darama pixu nagusia (izugarria All is Love kantua entzutean ileak puntan nola jartzen zaizkizun filmea gogoratuz). Hala ere, filmeko kantu nagusia beste bat da. Arcade Fire taldearen funeral diskatik ateratako Wake Up da eta berari esker, entzuna nuen baina harreta gehiegi eskaini ez nion talde berri batez gozatzen hasteko aukera izan dut. Hementxe duzue: