ZENBAT BURU HAINBAT ABURU

Begiratu zer aurkitu dudan! Egin klik irudiaren gainean.

Gogoratzen duzue aipatu nuen eitb-ren telesaioa?? “Kerman mintzalagun bila” du izena, eta agindu nuenez hementxe utziko dizuet esteka zuek bideoak ikusi ahal izateko:

 

http://www.eitb.com/bideoak/euskaraz/kerman-mintzalagun-bila/

 

Kerman euskaldunberria da, eta euskaltegian ikasten duen euskara praktikan jartzeko, bildurrik gabe, kalera irteten da euskaraz mintzatzeko prest. Argudio honetan oinarrituta, telesaioa bi talde desberdinetara bideratuta dago.

Alde batetik euskaldunberriei; Kermanek bizitzen dituen gertaeretan gure burua ikus dezakegu, gainera, adibide gramatikalak jartzen dituzte nola hitz  egin behar dugun eta nola ez ondo jakiteko. Beste aldetik euskaldunzaharrei; saio horrekin euskara ikasten dutenen ahalegina erakutsi nahi dute, eta honen bidez, euskaldunzaharrak hain zorrotzak ez izateko eta akats gramatikalak ez leporatzeko ahalegina eskatu.

Egun bakoitzean pertsona desberdinekin topo egiten du eta egoera desberdinetan ikus dezakegu: bankuan bere txartelarekin dauzkan arazoak konpontzen saiatzen, non dagoen helbide jakin bat azaltzen, marokiar neska batekin hitz egiten,…dena umore pizka batekin eginda.

Umorea alde batean uzten badugu, gure gizartean hainbat aldiz gertatzen den egoerari buruzko saioa dela konturatzen gara. Blog honetako guztiok oso ondo ezagutzen dugu zer den euskara ikasten duenaren sentsazioa; zenbat kostatzen duen euskaltegitik kanpo, pertsona ezezagunekin, hitz egiteak, eta zer den  tontoa emateko beldurrari aurre egitea. Dakigun euskara pixka bat artifiziala denez euskaldunzaharrekin ele egiten dugunean gure euskara mespretxatuko dutela uste dugu, eta honek atzera joanarazten gaitu.

Hala eta guztiz ere, ezin dugu alde txarrekin bakarrik geratu, aurrikusi guztiak gainditu behar ditugu, batez ere, pentsatu guk uste dugun hain perfekto hitz egiten duen horrek bere aurrikusiak dituela, agian gurekin mintzatzeko beldurra daukana bera da, euskaltegian ikasten dugun euskara zuzena delako ustean eta ez etxean ikasi duena.

Txapa hau bota ondoren, gomendatu nahi dizuet dagoeneko saioa gomendatu nahi dizuet, oso entretenigaria da, eta aldi berean, euskara ikasten dugu. Badakizue aukera guztiak aintzat hartzekoak direla azterketa gertu dago eta!

 

MOZOILO

Arrastion:

Normalean blog honetan nire jaietako bidaiak kontatzen dizkizuet, baina gaur idatziko dut bidaia berezi bat; nire azken bidaia.

Badakizuenez, martxoaren 11n Madrilera joan nintzen ebakuntza jasotzeko. Ostegunean eta ostiralean proba batzuek egin zizkidaten (analitika, erradiografia, galderak nire historialari buruz, …). Heldu nintzenenan, logela batekin 3 pertsonarentzako gela batean sartu ninduten, baina gero logela aldatu zidaten eta bakarrik geratu nintzen, VIP gunera eraman ninduten.

Astelehena arte ez zidatenez ebakuntza egingo bada oso jatorrak diren erizainek, oso jatorrak direnak, ospitaletik ateratzen utzi ninduten asteburuan eta aprobetxatu ginen genuen, nire gurasoak eta hirurok Madril ikustekto. Inportanteena ikusi genuen (Alkala atea, El Sol  atea, Cibeles, Prado museoa, palacio Erreala,…) baina gehien gustatu zitzaidana parke del Retiro izan zen,  zelako parke handia, polita eta lasaia!

Ebakuntza eguna heldu zenean, nahiz eta ni oso trankil egon, bi pilula ematen zizkidaten erlajatzeko eta hamabietan jaitsi ninduten kirofanora. Atera baino lehen, geratu nintzen atean hamar minutu gutxi gorabehera, han hezur erreta usain gogorra zegoen hezur erreta eta nire amak joan behar zuen.

Sartu nintzenean, epidural ipini zidaten eta esnatuta nintzenez nengoenez, galdetu nuen ea ebakuntza ikus nezakeen baina morfina ipini zidaten eta laster loak hartu egin ninduen. Ebakuntza bi ordu iraun zuen eta gero beste gela batean 6 ordu egon behar izan nuen anestesia kentzeko. Astelehenean eta asteartean ohean egon nintzen ezertarako mugitu gabe ezertarako eta azkenean ibiltzen hasi nintzen pixkanaka pixkanaka hogei edo hogeita hamar metro eta berriro ohera. Hurrengo egunean, ostegunean, etxera itzuli nintzen eta atzo arte egon naiz atera gabe eta hau da gauzarik aspegariena.

Apirilaren 14an Madrilera jonago naiz berriro grapak kentzera (14 daukat) eta medikuak dagoeneko pisatzen zapaltzen has naitekeen ala ez esango dit.

Kaixo lagunok; zer moduz? Ni egia esanda txundituta nago; zeren eta Jerusalen hirian Israeleko hiriburua dela entzun dut. Are gehiago, Israeleko presidentea Estatu batuetara joan da Estatu Batuetako presidenterakein topo egitera, lehenik eta behin, kargu hartzeko edo hobe esanda kontuak eskatzeko, edo Jerusalesen bertan zer demontre egiten ari den jerusalesen bertan kontatzera, hau da,  XXI .mendean gizakiarentzat eta Alemania banantzen zuen "muro" hezia botatzea izugarrizko aurrerapena izan zen eta gero, izugarrizko aurrerapen gizakiarentzat izan zen, hala eta guztiz ere, palestinoen erasoen beldurraren aitzakian eraiki du itzelezko " muro " hezia, palestinoak Jerusalenen ez sartzeko.

Bigarrenik,esateko, Israeleko gobernuak horrela jarraitzen badu, Estatu Batuetako laguntza militarrarik ez dutela edukiko.

Hirugarrenik, badirudi beste alderdi politiko bat atera dela, eta alderdi politiko hori palestinoekin batera omen doa,i zan ere, Jesusalen hiria palestinoen hiria ere dela esaten du. Denok dakigunez, juduak haien bizitza osoa baztertuta egon dira, gogora gaitezen zer gertatu zen Hitlerrekin, osta-osta desagertzeko zorian egon ziren, ez dakit agian oker nago baiana Hitlerrek haiekin egiten zituena zuena oraintxe haiek palestionoekin egiten ari direla esango nuke, hots, haiek palestionak judiatarren juduen menpe egotea nahi dute. Palestinoek komeriak izan jasan dituzte, eta kale gorrian bisitzera behartuta daude, harriekin tanquer delakoaren kontra borrokatzen dute taquer delakoen kontra eta gainera OTAN KONFLICTOTIK ARAZOTIK KANPO MANTENTZEN DA, azken urte hauetan zerbait esan du. alabaina, ez du ezertariko balio izan, juduek bere asmoekin jarraitzen dute eta.

Bukatzeko, noiz egongo ahal da edozein herri libre inoren mepe egon gabe!

      Euskal Herritik kanpo jendeak hemen guztiok dakigula musean jolasten dakigula pentsatzen dute ordea ezin egon daitezke okerrago, ordea.
      Azken hiru ostiraletan partidak antolatu ditugu klase kideen artean ez dakitenek ikas dezaten, baina hasieran erraza iruditzen zitzaiguna  aldapa gora bihurtu da.
      Alde batetik, mus-ikasleen alde hiru saio besterik ez ditugula eman esan behar da, gainera jokoa bera ez da erreza izaten ez jokatzeko ez ikasteko.
      Beste aldetik, aurrerapena hasi dela nabaritzen adierazi nahi dut, beraz, idazkera hau erabil ezazue arauak ondo menperatzeko eta gero gerokoa, jokatuz ikasten dela jokatzen badakizue jada.
      Hona hemen musaren arau nagusiak;
   -   Musaren helburua 40 harri lortzea da.  5 harriak  Hamarreko bat dira, hau da, 8 hamarreko lortzen baduzu irabazi egin duzu.
   -   Partida bakoitza lau atalan banatzen da.

•  Handia- Ahalik eta errege gehiago orduan eta aukera handiago  izango duzu irabazteko.  (kontuan hartu 3ak erregeak direla; hau da, barajek 8 errege dutela)
  
• Txikia- Handia bezala jokatzen da, baina erregeek irabazi beharrean Aseek erabazten dute, ( hemen ere 8 as egongo dira, Asak gehi 2ak)
• Pareak;  Taldeka lotu behar dituzu zure kartak.   Esatebaterako; Bi (4 +4)  eta beste biak libre, par bat edukiko duzu.  Hiru (4+4+4) eta bat bakarrik solte, mediak izango dira. Baina dupleak edukitzea joko onena da; Izan daiteztezke bi bikote (4+4, 7+7)  edo lau karta berdinak (4+4+4+4) izan daitezke.
  

     

Batzuek badakizuenez orain dela bi urteko udako oporretan Indiara joan nintzen lagun batzuekin. India ezagutzeko gogo handia geneukan, informazio bildu ondoren iparraldetik ibilaldia egitea erabaki genuen, Rajasthan-engo hainbat herri, Delhi, Agra, Benares eta Mc leod ganj herria izan ziren bidaiatzeko aukeratu genituen lekuak.
Herrialde hara joan aurretik, oso espirituala eta lasaia zela pentsatzen nuen, dokumentalak ikusten nituenean eta informazioa irakurtzen nuenean nire buruan sortzen zen irudia idilikoa zen.
Delhiko aireportutik irtetean gogoratzen ditut lehenengo sentsasioak sentsazioak usaina eta beroa dira, eta ez ziren nire irudi idilikora hurbiltzen. Trafikoa zoratzekoa zen, kaleak behiez, jendez eta motorrez beteta zeuden eta hau honi guztiari dagokion zaratarekin batera.
Egunak pasa ahala, usaina ez zen arazoa, bero hezetasun horrekin bizitzen ikasi genuen, eta hango bizimoduaz ohituta ginenean leku bakoitzak eskaintzen zigunaz disfrutatzen hasi ginen.
Hau guztia esan arren, gure bidaiako azken egunean itzultzea gogoan genuela esan behar dut; izugarrizko tokiak daude ikusteko, hango jendeak, kultura eta herriak ezagutzeak merezi du; izan ere, inoiz herrialde hau ezagutzeko kuriositatea eduki baduzue eta hara bidaiatzea zalantzan jarri baduzue, Indiara joatea gomendatuko nizueke, dudarik gabe.
Jarraian, pasadizo bat kontatuko dizuet, pixka bat, Indiatik bidaiatzea nolakoa izan ahal den jakin dezazuen, batez ere, zuen kabuz bidaiatzen bazarete.
Agra-tik Benares-era bidaiatzeko asmoa geneukan, horretarako trenez bidaiatzea erabaki genuen. Gure trena arratzaldeko arratsaldeko bostetan irteten zen, arazoak ez edukitzeko ordu bat lehenago heldu ginen tren geltokira.
Ordu bat pasa ondoren trena ez zen heldu, honek ez gintuen harritu, atzerapenak  arruntak zirela abisatu zigutelako. Hasieran, itxaronaldi eta beroa barre egiten, egunerokoa idazten eta beste gauza batzuk egiten saihestea lortzen genuen, hiruzpalau ordu pasa eta gero hau egitea gero eta zailagao zen.
Orduak pasa ahala egoera jasaezina bihurtu zen, gorputza minduta genuen, gero eta jende gehiago zegoen,hau gutxi izango balitz bezala, gauaren etorriarekin arratoiak eta zomorroak agertzen ziren.
Barreak ete denborapasak ez ziren nahikoak asperraldia eta nekea murrizteko.
Tren geltokiaren arduradunei galdetzen genienean, gure trena laster etorriko zela erantzuten ziguten, baina zer da laster? 5minu, ordu bat, egun bat....kontzeptu hau ez zitzaigun oso argi geratu.
Guztiz etsita geunden, leher eginda; momentu horretan ulertu genuen, zergatik Indiako lagunek mantak lurrera botatzen dituzten eta han izugarrizko "txiringitoa" antolatzen duten.
Azkenean, gaueko ordu bietan gure trena heldu zen. Eskerrak lehenengo mailako tikak tiketak erosi genituela eta ohe "eroso" batean lo egin genezakeela.
Hau bidaia gogorra!!

 

Hirugarren bidaia, bigarren atala

Jarraituko dut inter-railaren abentura kontatzen.

Italia ikusi genuenean ferry bat hartu genuen Anconatik Patrasera, bidaia honek 20 ordu iraun zuen eta Italian oso gutxi atseden atseden gutxi egin genuenez nik aprobetzatu aprobetxatu itsasontzi lo egiteko, 18 hordu inguru. Patrasera heldu ginenean hamazortzi urteko neska kolonbiar batekin topatu genuen ginen eta elkarrekin abiatu ginen Atenasera. Atenasen gurekin geratu zen. Sorte handia eduki genuen neska horrekin Arte Ederrak ikasten zuelako eta Akropolis ikustera joan ginenean gauza asko adierazi genuen zigun. Niri ez zitzaidan guztatu gustatu hiri hau gauza batzuetatik (batzuengatik) hauengatik: hiri zikina da, kutsadura handia dago eta gainera, hiri honetan ez dagoela gidatzeko arauak araurik ez dagoela dirudi. Bakarrik lau leku ikustea merezi du: Akropolisa, Zeusen temploa tenplua, Olimpiakos futbol zelaia eta panatinaikos futbol zelaia.

Atenasen hiru egun egon ginen eta gero Turkiara abiatu ginen Estambuleraino. Treneko bidaia, geldialdi eta guzti, 24 ordu izan ziren. Trenean hamaika bilbotarrez osatutako talde batekin topatu genuen ginen eta haiekin geratu ginen. Bidaian, Tesalonikan kale gorrian lo egitea tokatu zitzaigun lo egitea kale gorrian, baina, ez kezkatzeko ouzo? edatera edaten hasi ginen (amak ikusi banindu Turkian mozkortuta eta kalean lo egiten…).hurrengo egunean Estambulera heldu nintzen, alokatu genuen denontzako logela bat denontzat alokatu genuen (bai logela horretan hamar litera zeuden) eta joan ginen hamasei bilbotarrak parrandaz parrandan. Han hiru egun egon ginen eta mezkitak, lorategiak eta Bosforo ibaia ikusi genituen. Azken egunean Asia aldetik pasatu nahi genuen baina galdu genuen azken ferrya, bai pena handia!

Estambul ikusi eta gero, joan ginen Ios-era, Ios Mediterraneo itsasoan dago eta Greziar  Greziako uharte bat da. Han igandetik ostiralera egon ginen eta, nahiz eta asteburua galdu jaia izan zen izugarria izan zen; joan ginen kamping batera igerilekurekin igerileku eta guzti zeukan kanping batera joan ginen, palmondoak zeuden, hondartzarekin bi metrotara… Labur esanda, jaietarako gogoa duten gazteentzako paradisu bat gazteentzat jaietako gogoarekin.

Gero Italiara itzuli ginen Erroman hegazkina hartu behar genuelako, eta bi egun geratu geratzen zitzaigunez, Milanera joaten joatea erabaki ginen genuen, baina bidean gutariko bati lapurtu zioten erriñonera NANarekin, inter-raileko txartelarekin eta guztiz, horregatik, Milanen espainiako enbaxada baino ez genuen ikusi, gero itzuli ginen Erromako aireportura eta han pasatu ginen genituen azken bi egunak.

Bidaia honetan zazpi kilo galdu nuen eta, oso gogorra izan arren, asko ikasi nuen eta guztatzen gustatu zitzaidan

 

            Egun batzuk pasa dira eta gure amets gaiztoa egia bihurtu da.  Gaur goizean. euskaltegira heltzerakoan heldutakoan ordenagailu gelara abiatu gara minutu bat galdu gabe eta zoritxarrez gure "ez gai-ak" ikusi ditugu. Denok, bai, denok porrot egin dugu.  Egako taldera etorri berriak garela edo denbora gutxi daramagula azterketa prestatzen pentsatzen badugu  geure burua lasai dezakegu baina horiek aitzakiak besterik ez dira.
            Ni benetan ez naiz harritu ez gainditzeagatik baina ala eta guztiz ere izorratu egin nau eta horrexegatik ausnarketa bat egiteko denbora hartu behar dudala uste dut.
  Ummmmmmmm, Ummmmmmm, Ummmmmmm....

            1- Azterketa egin ondoren zer nolako egoeratan egiten diren ikusi  dugu
            2- Nahiz eta denbora gutxi eraman azterketa prestatzen hain urrun ez gara geratu
            3- HABE azterketek ez daukate atarikorik.
            4- Han zegoen pertsonen artean batzuk hamaika aldiz joan dira....  Azkarrenak ez gara izango!
            5- Egindako akatsak zuzen ditzakegu hurregoan ez errepikatzeko.
             .............eta abar, eta abar, eta abar,........ (Hauek nire ikasbideak dira).
             Nire burua gehiegi ez zigortzen saiatzen naiz  hurregoan primeran egingo dugulakoan nagoelako.
          
             Eta bukatzeko...   IDAZMENA PRESTATU BEHAR DUZUENEI.... EGON ADI , BESTE HURRENGO GUDA HELTZEAR DAGO ETA.

  Arrigorri

Telebistan, zein irratian, zein egunkarietan ematen dituzten berriei ezker jakin dezakegu jende gero eta gazteagoa erretzen hasten dela jakin dezakegu. Horretaz gain, jendeak gero eta gehiago erretzen duela esatera ausartuko nitzateke.

Are gehiago esango nuke, nahiz eta jendeak erretzeak minbizia sortzen duela jakin, erretzeari ez dio uzten eta neure buruari galdetzen diot ez zergatik jarraitzen duen.

Erantzuna aurkitzea edo hobe esanda ematea oso zaila iruditzen zaidala aitortu behar dut. Hau da, menpekotasun handia ote du da?

Badirudi, espainiako estatuak tabakoaren legearekin jendea laguntzen ari dela, hala ere, asmoa ona izan arren, gustatuko litzaidake esatea irtenbidea ez dela onena esatea gustatuko litzaidake, asmoa ona izan arren, alegia, inposaketekin ez nagoela ados esatera behartuta nago; izan ere, nork bere burua zaindu behar du eta egin dezake nahi duena besteak izorratu gabe nahi duena egin dezake.

Estatuak jendea laguntzekotan, tabakoaren legearen aldekoa izango nintzatekeela  esan behar dut, baina ez da hala, hots, estatuak minbizia kentzekotan nahi badu, zergatik geratzen da tabakoaren zergekin? SENTITZEN DUT, BAINA USTE DUT ESKUAK GARBITZEA BAINO EZ DIRELA

Bukatzeko tabakoaren legearen aurkakoa naizela esatea gustatuko litzaidake, nahiz eta erretzaile ez izan, uste dut erretzaileek ere eskubideak eduki behar dituztela uste baitut.

      Heltzear dago! Lau egun bakarrik daukagu!!  Denbora amaitzen ari zaigu!!! 
      Horrelako hasierarekin beldurrezko filma aurkezten ari naizela ematen du, baina zoritxarrez gure etorkizun hurbila da; Asteburu honetan EGA azterketa egingo dugu eta horregatik aholku batzuk emango dizkizuet ea erabilgarriak iruditzen bazaizkizue zaizkizuen.
     Lehena, edozein frogan probatan bezala, hasi baino lehen burua lasaitu eta urduritasuna etxean utzi, ez dagoela ezer galtzeko argi eduki, jakinda, jada ezetza badaukagula jada  eta  aukera ondo aprobetzatzen badugu eskarmentu abesrasgarria izan daitekeela jakinda aukera ondo aprobetzatzen badugu.
    Aipagarria da  Batzuetan ez dugula galderak irakurtzeko denbora ematen eta horrek gure kontra jokatzen duela aipagarria da  . Kontuz  "Zein EZ dago ondo"; eta "Aukeratu egokia EZ dena"  horiekin. Behin baino gehiagotan  txarto irakurtzeagatik okertu egin gara eta gero odolkietan ordaindu behar izan dugu.
     Buru belarri egin. Hau da; Erabili belarria, edozer entzun ahal duzu eta...  begiak erabili, auzokoren azterketari gainbegirada botatzeko, erabil itzazue dauzkazuen zentzu guztiak.. Burmuina arina eduki azkar erabakitzeko galdera bakoitzean egokia den erantzuna eta zir zar batean hurrengora. Beste aldetik "puta" ideiarik ez badaukazu saiatu Dona Dona Katonarekin...
   
      Espero dut  goian esandakoa ikas dezazuen ikastea ,baina zuen lasaitasuna gogortzeko indartzeko galdera bat azterketa bailitzan egingo dizuet, hau ondo erantzunez gero gaindituko duzue...(Kar, kar..)

   Aurkitu zein EZ da zuzena;
   a-  Hitzaren zerbitzari izatea da nire lanbidea eta hitzaren lanabesak eskuan hartuta saiatzen naiz bizitzari atximur egiten.
    b-  Ni neska naiz
    c-  Jakitunak, asko dakielarik ere, dakiena baino ez daki.
    d-  Erruz agertzen dira itzulpenak hizkuntza landuetan, baina ez diote itzulpenek ematen hizkuntza bati bere maila, berezko obrek baizik.

      Ondo irakurri duzue? Pentsatu duzue?
      Egin ezazue zuen apustua...Zein EZ da zuzena?
      Hona hemen  daukazue erantzuna; B
      Eta,..badakizue zergaitik ez dagoen ondo? Azken puntua faltatzen zaiolako. Akats gramatikal "barkaezina" da.
      Ez haserretu, lehen esan dudan bezala azterketa hau beldurrezko filma bezalakoa da.
     

Harrigorri